Dat klote stemmetje in je hoofd: waarom je niet alles hoeft te geloven wat je denkt

“Ik ben niet goed genoeg”
“Ik doe het nooit goed”
“Straks vinden ze me stom”
“Waarom kan iedereen dit wél en ik niet?”

Ken je dat stemmetje?
Dat irritante, kritische, soms ronduit klote stemmetje dat precies weet waar het bij jou pijn doet.. en het vervelende is: het klinkt vaak zó overtuigend, alsof het de waarheid vertelt. Maar dat doet het dus niet per se, irritant he?!

Je gedachten zijn niet automatisch de waarheid.
We hebben namelijk allemaal gedachten. De godganse dag door en sommige zijn nuttig ‘‘ik moet vanmiddag nog boodschappen doen’’ Prima. Handig wel. Maar andere gedachten zijn een stuk minder behulpzaam; ‘‘ik ben een slechte moeder omdat ik vandaag geen zin heb om te spelen’’’
‘‘Als ik nee zeg, vinden ze me egoïstisch’’
‘‘Ik moet dit gewoon kunnen’’
‘‘Iedereen heeft het beter voor elkaar dan ik’’

En omdat jij degene bent die die gedachte denkt, voelt hij al snel als een feit.
Maar denk eens aan een andere gedachte:
“Ik ben niet goed genoeg.”
Is dat een feit? Kun je dat ergens meten? Is er een onafhankelijke commissie die heeft besloten dat jij officieel niet goed genoeg bent?

Nee.
Het is een gedachte.
Een verhaal dat je brein op dat moment vertelt en soms vertelt je brein behoorlijk overtuigend een hoop bullshit.

Je hoeft niet met iedere gedachte in discussie
Dit is waar veel mensen de mist in gaan, ze proberen hun negatieve gedachten weg te krijgen.
“Ik moet positiever denken”
Dus als je denkt: “ik kan dit niet” moet je daar tegenover zetten: “Jawel, ik kan alles!”
Maar als je dat totaal niet gelooft, voelt dat vooral als een slechte motivational quote van Pinterest en daar heb je dus geen reet aan.
Je hoeft niet iedere negatieve gedachte om te bouwen naar een positieve gedachte.
Je mag hem ook gewoon opmerken, Ah. Daar is-ie weer, oké. Dat is wat mijn hoofd nu zegt en dat is niet direct de waarheid.

Dat kleine verschil kan enorm veel uitmaken.

Tip 1: Geef dat stemmetje eens een naam

Niet omdat je ineens met een denkbeeldig vriendje moet gaan praten 😉 maar omdat het helpt om wat afstand te creëren.
Tis toch een stuk makkelijker als je het beestje gewoon bij de naam kunt noemen toch? Ik heb regelmatig een Gerda op mn nek zitten, bloedirritant en Gerda kan wat aftetteren! Maar Gerda mag af en toe ook ff haar mond houden ‘‘nu weet ik het wel Gerda, Tis wat jij zegt Gerda.. jij hebt niet altijd perse gelijk he!’

Klinkt misschien simpel.
Maar je hoeft een gedachte niet serieus te nemen alleen omdat hij hard binnenkomt.

Tip 2: Vraag jezelf af: helpt deze gedachte mij?

Want sommige gedachten zijn lastig te bewijzen of te ontkrachten.
Helpt deze gedachte mij op dit moment?
Stel, je denkt; “Ik ga dit toch verpesten” helpt die gedachte je om dat spannende gesprek te voeren?
Waarschijnlijk niet. Dus je hoeft hem niet weg te halen.. je kunt hem meenemen.
“Ik ben bang dat ik het verpest én ik ga het gesprek toch voeren”

Dat is iets anders. Je wacht niet tot je hoofd er eindelijk mee instemt voordat je doet wat belangrijk voor je is.
Klinkt gek he? werkt dus wel!

Tip 3: Stop met wachten tot je je anders voelt

Dit is misschien wel de lastigste.
We wachten vaak.. merk maar eens op, hoevaak zeg je zelf zoiets?
Als ik meer zelfvertrouwen heb, ga ik het doen.
Als ik minder onzeker ben, zeg ik nee.
Als ik minder bang ben, maak ik die stap.
Als ik.. dan…

Maar wat als die als nooit komt? Wat als je niet hoeft te wachten?
Je kunt onzeker zijn en tóch je mening geven.
Je kunt bang zijn en tóch die keuze maken.
Je kunt denken dat je het niet kunt en tóch beginnen.

Je hoeft niet eerst van het gevoel af voordat je iets kunt doen wat belangrijk voor je is. Sterker nog; draai het om.. het gevoel volgt uiteindelijk de actie.

Tip 4: Kijk eens waar jij eigenlijk naartoe wilt

Want daar gaat het uiteindelijk om.
Niet om de hele dag bezig zijn met het wegwerken van negatieve gedachten.
Je kunt je hele leven proberen om nooit meer onzeker, bang, boos of verdrietig te zijn.

Succes ermee 😉

Misschien is een interessantere vraag wat jij belangrijk vindt.

Wil je een moeder zijn die soms ook gewoon haar grens aangeeft?
Wil je meer tijd voor jezelf?
Wil je eindelijk die stap zetten waar je al maanden over nadenkt?
Wil je minder bezig zijn met wat anderen van je vinden?

Dan is dát waar je je aandacht op kunt richten.
Ook als dat klote stemmetje ondertussen gezellig commentaar blijft leveren.

En soms is het stemmetje gewoon ontzettend hardnekkig
Je weet rationeel echt wel dat je goed genoeg bent.
Je weet dat niemand jou zo streng beoordeelt als jijzelf.
Je weet dat je niet verantwoordelijk bent voor de mening van iedereen om je heen.

En toch voelt het anders.
Dan kan het interessant zijn om niet alleen te kijken naar wat je denkt, maar ook naar waarom dat verhaal zo hardnekkig is geworden. Want soms loop je al jarenlang rond met een overtuiging die ooit ergens is ontstaan en ondertussen ben je allang niet meer het meisje, de vrouw of de moeder die je toen was.
Maar dat stemmetje heeft de memo blijkbaar gemist.

Je hoeft dat stemmetje niet de mond te snoeren..
Het doel is niet dat je de hele dag van binnen en van buiten loopt te denken hoe fantastisch je bent. Lijkt me overigens ook doodvermoeiend en persoonlijk vind ik dat ook echt niet de allerleukste mensen (sorrynotsorry) 😉

Je brein is namelijk niet gemaakt om jou de hele dag happy de peppy te houden. Het wil je vooral veilig en in leven houden. Dus scant het de godganse dag op gevaar, afwijkingen en alles wat mogelijk mis kan gaan.

Dat doet het automatisch, de hele dag door.
Dus weg met het idee dat je altijd maar Mrs. Positivo moet zijn.
Het gaat er veel meer om dat je leert herkennen: Ah. Dit is een gedachte, geen opdracht, geen feit en dus niet automatisch de waarheid.

En wat ga jij dan doen? Ga jij luisteren naar wat Gerda vandaag weer te tetteren heeft? Of kies je voor wat voor jou belangrijk is?
En geloof me: ik heb jarenlang vooral naar Gerda geluisterd.. 😉 ik weet dus als geen ander hoe overtuigend zo’n stemmetje kan klinken en hoeveel ruimte het kan innemen.

Benieuwd hoe ik daar zelf mee heb leren omgaan?Lees hier mijn verhaal

En als jij inmiddels denkt: “Ja leuk Rianne, maar hoe krijg ik die Gerda bij mij wat stiller?” daar help ik je bij. Kijk hier wat ik voor je kan betekenen
Of volg me op Instagram voor meer van dit soort herkenbare, rauwe shit over wat er zich allemaal tussen je oren afspeelt en zie vooral dat ik ook maar gewoon een mens ben.. met rafelrandjes (gelukkig maar!)