Mentale load bij vrouwen: waarom je hoofd nooit uitstaat

“Wat moet er vandaag gebeuren?”

Dat is waarschijnlijk niet de enige vraag die door je hoofd gaat.
Want terwijl jij de kinderen naar school brengt, je werk doet en bedenkt wat er vanavond gegeten moet worden, ben je ondertussen óók al bezig met volgende week.

De verjaardag van oma.
Een cadeautje dat nog gekocht moet worden voor dat kinderfeestje.
De gymtas die donderdag mee moet.
Dat formulier van school dat nog ingevuld moet worden.
De tandartsafspraak die ergens volgende maand gepland moet worden.
De zwemles waar volgende week een andere tijd voor geldt en ze ineens in kleding moeten.
De herfstvakantie die eraan komt en waarvoor natuurlijk ook nog van alles geregeld moet worden.

Het staat allemaal ergens op de achtergrond aan

Dit is wat we vaak bedoelen met mentale load: niet alleen alles wat je daadwerkelijk doet, maar ook alles waar je voortdurend aan denkt, rekening mee houdt, op vooruitloopt en waarvoor je het overzicht bewaart.
Je bent niet alleen bezig met vandaag, je bent alvast bezig met morgen, met volgende week en soms met dingen die pas over drie weken moeten gebeuren.
En juist dat kan zo ontzettend vermoeiend zijn.
Want je hoofd heeft geen kantooruren.. je kunt op de bank zitten én ondertussen bedenken dat de kinderen nieuwe schoenen nodig hebben.
Je kunt onder de douche staan en ineens denken; Shit, vrijdag moet er fruit mee naar school!
Je kunt midden in een gesprek met je partner zitten en ondertussen bedenken dat je nog een verjaardagscadeau moet bestellen.

Lekker rustig hè?

“Maar zeg het dan gewoon”

Dit is er eentje die nogal eens voor discussie zorgt.
Je partner zegt: “Je had het toch gewoon kunnen vragen?”
En ja dat kan, misschien.

Maar daar zit ook een deel van het issue..
Want jij wilt niet de manager van het huishouden zijn die taken uitdeelt.
Je wilt niet hoeven bedenken dat de kinderen nieuwe schoenen nodig hebben, vervolgens moeten bedenken wanneer je die gaat kopen, je partner moeten vertellen dat hij ze moet kopen en daarna ook nog moeten controleren of het daadwerkelijk gebeurd is.

Je wilt gewoon dat iemand anders óók ziet wat er moet gebeuren.
En daar zit dan vaak het verschil tussen beide..

De één denkt vooral: wat moet er vandaag gebeuren?
De ander denkt: wat moet er vandaag gebeuren én wat komt eraan én wat moet ik daarvoor alvast regelen?

Niet iedere man doet dit zo, niet iedere vrouw doet dit zo.
Maar als jij degene bent die thuis voortdurend het overzicht bewaart, kan dat verschil behoorlijk gaan drukken.
Als je al langere tijd op deze manier doorgaat, kan het steeds lastiger worden om nog te voelen waar je grens ligt. Lees meer over burnout coaching voor moeders in Haarlem.

Je partner kan niet raden wat er in je hoofd gebeurt

Je partner kan niet automatisch weten wat er allemaal in jouw hoofd rondgaat (en jahaaaaa dat willen we allemaal natuurlijk wel!)
Hoe logisch het voor jou ook voelt, misschien denkt hij oprecht dat hij helpt door vandaag de vaatwasser te doen.. terwijl jij ondertussen al drie weken vooruit aan het plannen bent. Dat betekent niet dat hij “niks doet” en het betekent ook niet dat jij alles beter doet.

Maar jullie kunnen wel totaal verschillende dingen ervaren en zolang je daar niet over praat, blijf je allebei vanuit je eigen werkelijkheid reageren.

Dus: praat er eens echt over

Niet tijdens een ruzie niet terwijl je met één hand de kinderen naar bed brengt en met de andere de vaatwasser uitruimt.
Maar gewoon eens op een rustig moment.
Vertel elkaar hoe jouw hoofd werkt.
Je kunt bijvoorbeeld vragen:

• Waar ben jij thuis allemaal mee bezig waar ik misschien geen zicht op heb?

• Welke dingen zitten steeds in jouw hoofd?

• Wat kost jou op dit moment het meeste energie?

• Welke verantwoordelijkheid voelt alsof die automatisch bij jou ligt?

• Waar zou je graag meer hulp bij willen?

• Wat denk jij dat ik allemaal regel? En klopt dat eigenlijk?

En luister dan ook echt naar elkaar.
Niet meteen verdedigen, dus niet die eerste reactie: “Maar ik doe toch ook genoeg?” Eerst begrijpen, want als je beter begrijpt wat er bij de ander allemaal gebeurt, wordt het ook veel makkelijker om elkaar daadwerkelijk te helpen.

Je hoeft het niet alleen te fixen he vriendin!

Misschien kom je er tijdens zo'n gesprek achter dat je partner helemaal niet doorheeft hoeveel jij ondertussen allemaal bijhoudt of misschien ontdek jij juist dat hij op zijn eigen manier óók een hoop draagt wat jij niet ziet.

Mooi. Want dát is precies waarom zo'n gesprek waardevol kan zijn.
Niet om te bepalen wie het drukker heeft, niet om de score bij te houden maar om elkaar beter te begrijpen.

Want je hoeft niet alles alleen te regelen om een goede moeder, partner of werknemer te zijn.
En als je hoofd al een tijdje zo vol zit dat je niet eens meer weet waar je moet beginnen, kan het helpen om daar eens met iemand buiten je gezin naar te kijken.
Niet om nóg een lijstje aan je leven toe te voegen, maar juist om te kijken; wat kan er anders?

Dat is waar coaching wat mij betreft over gaat. Wil je eens vrijblijvend kennismaken? Bekijk hier hoe je met mij kunt kennismaken.
Wil je meer van dit soort eerlijke verhalen over moederschap, jezelf kwijt zijn en proberen het allemaal een beetje bij elkaar te houden? Volg me op Instagram