Waarom moeders zichzelf compleet voorbij rennen

Het begint meestal niet met een burn-out of dat je van de een of de andere dag huilend op de badkamervloer zit terwijl je kinderen beneden ruzie maken over een Liga.
Het begint vaak met kleine dingen die zó normaal zijn geworden, dat je niet eens meer doorhebt hoe moe je er eigenlijk van bent geworden.

Nog even snel een wasje, nog ff reageren op die app die al dagen wacht, nog even die traktatie regelen, nog even werken terwijl je kind naast je zit, nog even boodschappen tussendoor en vooral nog even doorgaan terwijl je eigenlijk al lang dood en de doodmoe bent. Maar goed wie doet het anders?

Tussen al dat geregel tussendoor ben je jezelf een beetje kwijtgeraakt, niet expres natuurlijk 😉 maar omdat iedereen iets van je nodig heeft en jij degene bent die het opvangt. Veel moeders denken dat ze gewoon beter moeten plannen, want dat is toch ook het advies wat je altijd krijgt; meer structuur, meer rustmomentjes, misschien een ochtendroutine met citroenwater en yoga op een berg bij zonsopgang 😅 allemaal leuk en aardig maar als dat de key is, dan hadden we dat allang zelf opgelost toch?

De meeste vrouwen die bij mij komen, hebben echt geen planningprobleeem. Ze hebben een: “ik draag al veel te lang alles alleen en vraag niemand om hulp”-probleem. Want zelfs als je eindelijk zit…zit je nog niet écht. Je hoofd draait door.
Heeft iedereen morgen gymspullen mee?
Moet ik die mail nog beantwoorden?
Wanneer was die tandarts ook alweer?
Kut, verjaardagscadeau vergeten.
Ik moet echt gezonder eten.
Waarom reageerde ik net zo kortaf?

Rust nemen voelt ondertussen bijna ongemakkelijk geworden en vooral als nóg een taak die erbij komt.

Maar hoe merk je dan dat je jezelf aan het voorbij rennen bent?
Vaak herken je het aan dit soort momenten:
Je kind vraagt voor de vierde keer iets en je ontploft direct, niet omdat die vraag zo erg was… maar omdat jij al weken overprikkeld bent en dit dan die druppel is.
Je partner vraagt wat er is en jij reageert met; ”niks hoor’’ terwijl alles in je lijf eigenlijk schreeuwt dat het teveel is.
Je ploft ’s avonds op de bank en voelt je tegelijk leeg én schuldig.
Je bent continu moe, maar zodra je in bed ligt staat je hoofd ineens op standje festival.
Je zegt overal “ja” op terwijl je diep van binnen denkt: ik trek dit eigenlijk helemaal niet meer en zak er allemaal maar in.

En misschien nog wel de grootste: je bent zó gewend geraakt aan doorgaan… dat je niet eens meer weet hoe rust voelt.

Coaching & hypnotherapie voor moeders in Haarlem
In mijn praktijk in Haarlem help ik vrouwen die op papier eigenlijk alles wel hebben om gelukkig te zijn, maar het gewoon niet echt voelen. Ze zijn niet op zoek naar het perfecte leven (want wat is dat he?) maar wel naar een leven waar ze weer blij van worden.

Met coaching en hypnotherapie werken we aan:
- Meer rust in je hoofd
- Minder stress en overprikkeling
- Grenzen leren herkennen én aangeven zonder schuldgevoel
- Stoppen met alleen maar overleven

En vooral weer voelen wat jij nodig hebt en dit dan ook gaan doen.

Geen perfecte plaatjes of zweverig gedoe, wel eerlijke gesprekken, praktische tools en eindelijk weer een beetje ademruimte en rust in dat koppie 😉

Bekijk hier hoe ik je kan helpen of stuur me gewoon een berichtje om eens te kletsen. No worries; ik duw echt geen aanbod door je strot. Je mag echt eerst wel ff checken of ik te pruimen ben.
Eerst veilig even meer over mij lezen? Dat mag! Want ook ik heb het leven niet volledig uitgespeeld en mijn portie meegemaakt.